Anak sulong saya Asma' sebaya dengan Faizah, anak kedua kakak saya. Sejak kecil selalu bersama jika balik ke kampung dan semasa cuti sekolah. Semasa mereka kecil, menanti-nanti bila cuti sekolah..kerana mereka hendak balik ke kampung.. mereka suka balik kampung kerana atuk mereka (emak saya) rajin melayan cucu-cucunya ... walaupun orang-orang kata atuk mereka "bising" mulut ...tetapi hati beliau sangat baik ... tidak kedekut ilmu rajin memasak..Itu yang cucu-cucu suka pulang ke kampung..kerana atuk akan masak perlbagai jenis juadah untuk cucu2 . Cucu nak makan ini, atuk masak. Cucu nak makan itu, atuk masak... maklumlah di rumah sendiri tidak berpeluang nak makan itu ini..kerana kesibukan masa bonda-bonda mereka bekerja ...sambil masak atuk akan cerita kisah-kisah dulu ..yang penuh dengan pengajaran dan teladan.. pelbagai tunjuk ajar atuk berikan..tips-tips memasak, mengemas dan lain-lain...
namun dalam pelajaran, anak saya Asma' lebih ke hadapan.. jadi sebagai atuk sudah semestinya berbangga dengan kejayaan cucu beliau.. tanpa disedari atuk selalu bercerita dengan saudara-mara tentang kepandaian Asma'.. lalu anak saudara saya Faizah selalu berkecil hati dengan sikap atuk.. beliau selalu merajuk dan kadang-kala menangis ..kerana merasa rendah diri dengan Asma'. Namun saya selalu nasihatkan Asma' agar jangan memandang rendah kepada Faizah. Rezeki masing-masing, mungkin Faizah tidak pandai dalam pelajaran, tetapi rezeki beliau di bahagian lain.
Selepas tamat SPM, dengan keputusan yang cemerlang Asma' dapat melanjutkan pelajaran ke luar negara dalam jurusan perubatan di jordan. manakala Faizah meneruskan mengambil diploma pengurusan perniagaan di sebuah IPT swasta di tanahair, kerana tidak mendapat tawaran dari mana-mana IPTA. beliau berjaya menamatkan pelajaran dalam masa 3 tahun. Alhamdulillah..saya lihat itu satu kejayaan besar bagi beliau..
Selepas beberapa bulan graduate, atas nasihat atuk, kakak saya dan abang beliau, Faizah kembali ke kampung dan mengambil peluang mengusahakan kedai runcit peninggalan arwah atuk saya di kampung, selepas Pak Long saya dan anak-anak beliau tidak mahu lagi mengusahakannya.
Selepas 2 tahun bermula dari kosong, kini beliau pada umur 24 tahun, sudah bergelar usahawan muda dengan mempunyai kedai runcit di bawah nama beliau sendiri ...dan semalam, majlis kenduri di adakan di rumah atuk dengan tujuan membaca doa selamat untuk kedai NurFaizah dan juga menerima peminangan untuk dirinya dari seorang anak muda yang juga seorang usahawan...
Pada pandangan saya, ini adalah rezeki beliau Alhamdulillah... sekarang beliau tidak patut lagi merasa rendah diri pada Asma' lagi... sepatutnya beliau patut merasa syukur kerana sudah berjaya sejauh ini pada umur hanya 24 tahun..
TAHNIAH NUR FAIZAH!!!
